ماه من

 غصه چرا؟!!

آسمان را بنگر که هنوز

 بعد صدها شب و روز

مثل آن روز نخست

 گرم و آبی و پر از مهر به ما می خندد

یا زمینی را که دلش از سردی شبهای خزان

نه شکست و نگرفت

بلکه از عاطفه لبریز شده و

                 نفسی از سر امید کشید...

ولی از یاد مبر

 پشت هر کوه بلند

سبزه زاریست پر از یاد خدا

ودر آن باز کسی می گوید

که خدا هست

            خدا هست

                         خدا